مانده باشد اما اگر مدت گذشته و دخول نكند همه مهر ثابت است . اگر زن در مدتى از زمان معين غايب شود و تمكين نكند به همان نسبت از مهر او كم مىشود و اگر معلوم شود عقد باطل بوده است پس از دخول مهر المثل بايد داد يعنى آن چه در خور شان زن است و اگر دخول نكرده بىمهر از هم جدا شوند زن متعه اگر آبستن شود و بزايد فرزند به شوهر ملحق مىگردد اگر چه عزل كرده و نطفه را بيرون ريخته باشد و مرد حق ندارد فرزند را از خود نفى كند مگر آن كه يقين داشته باشد از او نيست و اگر نفى كرد بىلعان از او پذيرفته مىشود و بر زن متعه لعان و طلاق و ظهار و ايلاء واقع نمىشود پس اگر نسبت زنا به متعه خويش داد مانند زنان بيگانه بايد شوهر را حد زنند و نمىتواند بلعان حد را از خود دفع كند در ارث متعه خلاف است هر چند متعه از اقسام نكاح است و به قاعده بايد در ارث ازدواج شريك باشد اما شايد اقسام يك معامله با يكديگر فرق داشته باشند چنانچه خريدار حيوان خيار دارد سه روز و در اقسام ديگر بيع اين خيار ندارد علامه رحمه الله فرمود متعه مطلقا ارث نمىبرد و شهيد در لمعه گويد اگر شرط ارث كنند ارث مىبرد و سيد مرتضى فرمود اگر هيچ شرط نكنند هم ارث مىبرد و اگر شرط كنند ارث نبرد نمىبرد و ابن براج گفت شرط بكنند يا نكنند ارث مىبرد